Beschrijving door een joodse vrouw (1914-1943) van het concentratiekamp Westerbork, van waaruit tussen 1942 en 1944 ruim 100.000 Nederlandse joden werden gedeporteerd naar de vernietigingskampen.
De geschiedenis van de Joden in Middelburg en de rest van Zeeland is een fascinerend onderwerp, waarin actuele thema’s als godsdienstvrijheid, tolerantie, integratie en discriminatie een belangrijke rol spelen.
Eind 1943 kwam ze om in Auschwitz-Birkenau, 29 jaar oud. In Ik zou lang willen leven belichten Janny van der Molen en Klaas Smelik speciaal voor jongere generaties op zeer toegankelijke wijze Etty Hillesum en haar wereld.
Herleefde Tijd wordt opgedragen aan Etty Hillesum wier oorlogsdagboeken in 1946 bij de vader van Smelik terechtkwamen. In 1986 werden haar nagelaten geschriften onder de redactie van Smelik integraal gepubliceerd.
Een intelligente en gevoelige joodse vrouw beschrijft haar ontwikkeling en gevoelens tegen de achtergrond van de toenemende bedreiging en isolatie van de joden.
Twee belangrijke karakteristieken van het jodendom vinden wij in de titel van dit boek terug: schrift en leven. Geschreven leven is daarom een ideale referentie om met de Joodse leefwereld kennis te maken.
De werkgroep Joodse geschiedenis Zeeland van het Etty Hillesum Huis deed onderzoek naar 24 maart 1942, de dag waarop de Joods-Zeeuwse inwoners werden gedwongen naar Amsterdam te verhuizen.
This collection breathes new life into Hillesum research with an extensive re-reading of her texts, but also by introducing new sources about her life. This collection is written in English.
In 1951 kwam Albert Konrad Gemmeker op vrije voeten. Hij was voormalig commandant van ‘Judendurchgangslager’ Westerbork. Zijn rechters hadden hem tien jaar opgelegd met aftrek van drieënhalf jaar voorarrest, maar met de troonsbestijging van Juliana werd hem gratie verleend.
Een intelligente jonge joodse vrouw beschrijft de belangrijkste gebeurtenissen uit haar dagelijkse leven en de dingen waarmee ze bezig is, tussen 27 maart en 19 mei 1942.
